صبحی مبارک است نظر بر جمال دوست/ بر خوردن از درخت امید وصال دوست
درباره سایت
آخرین مطالب
- I'm going to stay here for a long time...: )
- این روزا حس میکنم که ریه هام، شیشه ی خالی عطرای توئه
- دیدیم منتظر بودی
- آدم یاد آدمی می افته که نیست
- بی نام، با نشان!
- سنگی که ترک های کوچیک تابستونش تو زمستون خردش میکنه
- نمیدونم چی بگم برای عنوان. واقعا نمیدونما
- صحبت های سرپایی
- لذا دارم عشق می کنم با زخم هام
- هر روز صورتش رو تو آیینه نگاه کنه و لحظه ای یادش نره
امکانات وب
با یه حال زار و نزاری نشستم فلان درس رو میخونم. ازش خیلی عقبم و کلا حسم نسبت بهش پر از کلافگی و دلآشوبگی است. همون اولاشه و دارم مرور میکنم، میبینم برای خودم چیزی نوشتم:
*یادآوری: خودتو نباز!
دورش رو هم ابر کشیدم.
+ ولی این دلیل نمیشه که نظرات همچنان باز نمونه...
برچسب:
نویسنده: ستایش حکیمی