هر که بالاست، مر او را چه غمست؟ // هر که آنجاست، مر او را چه غمست؟
که ازین سو همه جانست و حیات // که ازین سو همه لطف و کرمست
خود ازین سو که نه سویست و نه جا // قدم اندر قدم اندر قدم است
این عدم خود چه مبارک جایست // که مددهای وجود از عدم است
همه دل ها نگران سوی عدم // این عدم نیست که باغ ارمست
این همه لشکر اندیشه دل // ز سپاهان عدم یک عملست
ز تو تا غیب هزاران سال است // چو روی از ره دل یک قدمست
+ تفالی به برگزیده غزلیات مولانا :)
+ امید که سال جدید پر از نور باشه و حرکت... تبریک صمیمانه من برای همه دوستان عزیز دیده و ندیده ام: حوری خانم جان، آقای آبان، آقای امیر، آقای حباب، آقای محمد صادق [خلاصه که اسم تون رو فهمیدم! :) ]، سرکار خانم/ جناب آقای پی، سرکار خانم/ جناب آقای رنگ، طیبه خانم جان، آقای سیدعبدالهادی، ارغوان دوست داشتنی، نغمه باران جان، آقای من، آقای میم الف، پاندا خانم جان گل گلاب، آنا خانم بزرگوار، بهناز گل گلی، عطا خوبم، متولد مهر نازنین، آوریل قشنگم و نوا دلبر و برای دوستانی که امیدوارم خدا حفظ شون کنه هر جایی که هستند: آقای حسین، آقای هژار، آقای قلم بدست، آقای حسن یوسفی، بانو خانم گل، آقای -، آقای 000، a lone girl، آقای مرتضی، آقای علی، z عزیزم و یه عالمه دوست دیگه که در سال گذشته افتخار آشنایی و هم صحبتی باهاشون رو پیدا کردم. خدا همگی تون رو حفظ کنه...
++ اولش فکر نمی کردم لیستم اینقدر طولانی بشه... چقدر از خودم خوشم اومد این همه رفیق داشتم اینجا... :)
+++ یه سری دعای هیئتی هم بکنم: خدایا! هر کسی واسه ما کامنت های خوب و قشنگ گذاشت، خودت کامنت گذار های خوب و قشنگ بهش بده. خدایا! همه اونهایی که از من یا وبلاگم یا نوشته هام بدشون اومده رو به وبلاگ هایی گرفتار کن که از شلوغی بدتر باشن. خدایا! هر کسی که چون تو وبلاگش نظر نمی ذاشتم اونم دیگه نظر نمیذاشت برام، دعواش کن و بهش توضیح بده که من فرق دارم و خودشو با من مقایسه نکنه. خدایا! من خیلی خوبم؛ خیلی مواظب من و اونهایی که با من دوست هستن باش. مرسی. به به.
+++ کرونا اومده، بخاطر کرونا شام نمیدیم! :|
برچسب:
نویسنده: ستایش حکیمی